Geen waken zonder ogen.
Geen stilte noch mededogen.
Die pil in mijn hoofd,
heeft me al meermaals bedrogen.
Geen bereik noch isolatie.
Geen gezeur zonder frustratie.
Ik vroeg,
maar geen compensatie.
Geen platonische relatie,
noch een nieuwe revelatie.
Ik stap op en af en af.
En af.
En af.
En af.
dinsdag, juni 09, 2009
zondag, juni 07, 2009
Een regel of 8.
Wijselijk besloten we die dag achterwege te laten.
Het huilen deerde me niet.
Je ogen als walnoten gericht naar de toekomst. Het kastanje bruine haar dat ik ooit het mijne mocht noemen, waait nu de andere kant uit.
Ik geloof dat het een beetje herfst is, dat in mij woont.
En met die gedachte ga ik altijd slapen.
Als nieuwsgierigheid vervaagt en de sleur des levens zijn intrede doet,
wie zal er dan nog verkenner willen zijn?
Het huilen deerde me niet.
Je ogen als walnoten gericht naar de toekomst. Het kastanje bruine haar dat ik ooit het mijne mocht noemen, waait nu de andere kant uit.
Ik geloof dat het een beetje herfst is, dat in mij woont.
En met die gedachte ga ik altijd slapen.
Als nieuwsgierigheid vervaagt en de sleur des levens zijn intrede doet,
wie zal er dan nog verkenner willen zijn?
maandag, mei 18, 2009
O
Vermoedelijk dacht je niet dat ik de ware was. Je glinsterde, maar niet voor mij.
Verdorven lach, gedeelde smart. Zo stond het er.
Wanneer je de deuren opende en de zwoele zomerbries in onze armen vloog, stapte hij binnen.
Onuitgenodigd.
Verloren en ronddwalend als een verwonde eenhoorn.
En toch alles wat je ooit had gewild.
En ik, het zwarte schaap, bleef maar mekkeren.
Rijp voor de slachtbank. Mijn vlees is taai en onaangenaam. Het kleeft tussen de tanden.
En die bijten,
bijten,
bijten,
me een hap uit het gezicht.
Verdorven lach, gedeelde smart. Zo stond het er.
Wanneer je de deuren opende en de zwoele zomerbries in onze armen vloog, stapte hij binnen.
Onuitgenodigd.
Verloren en ronddwalend als een verwonde eenhoorn.
En toch alles wat je ooit had gewild.
En ik, het zwarte schaap, bleef maar mekkeren.
Rijp voor de slachtbank. Mijn vlees is taai en onaangenaam. Het kleeft tussen de tanden.
En die bijten,
bijten,
bijten,
me een hap uit het gezicht.
woensdag, mei 06, 2009
O
Ik ben de tijger zonder strepen.
De liefde, zonder gevoel.
Ik ben de slaap zonder droom.
Het hoofd zonder gedachte.
Het bed voor twee,
met een plaatsje vrij.
Ik ben het drinken zonder doel.
De roos zonder doorn.
Ik ben de massa zonder volume.
De dove zonder zicht.
Ik ben de vergissing,
die je niet had moeten maken.
De liefde, zonder gevoel.
Ik ben de slaap zonder droom.
Het hoofd zonder gedachte.
Het bed voor twee,
met een plaatsje vrij.
Ik ben het drinken zonder doel.
De roos zonder doorn.
Ik ben de massa zonder volume.
De dove zonder zicht.
Ik ben de vergissing,
die je niet had moeten maken.
woensdag, april 29, 2009
L'EAU
Mijn ogen jeuken en aan mijn wimpers hangen lange draden van slaap. Lange draden die mijn ogen als luiken laten sluiten. De duisternis die zich toont veranderd in luttele seconden tot een kleurrijk tafereel. En ik vergeet waar het over ging.
Ogen zijn zoals letters, ze kunnen je zoveel vertellen maar je moet ze wel kunnen lezen. Ze kunnen lange ridderlijke verhalen vertellen over jonkvrouwen en draken. Ze kunnen je meenemen op een reis naar het Oosten. Of ze kunnen je naar huis leiden. Waar je er uiteindelijk in zal verdrinken.
Maar je zal geen koude voelen, integendeel. Het water zal aangenaam zijn en je zal zwemmen en nooit meer bovenkomen om lucht te happen.
Lucht is overbodig wanneer je eigenlijk alleen maar wil zwemmen. Het warme water is hetgene dat je in extase brengt. En ook al zeg je mij dat je lichaam droog is, wil ik toch in je baden.
Ogen zijn zoals letters, ze kunnen je zoveel vertellen maar je moet ze wel kunnen lezen. Ze kunnen lange ridderlijke verhalen vertellen over jonkvrouwen en draken. Ze kunnen je meenemen op een reis naar het Oosten. Of ze kunnen je naar huis leiden. Waar je er uiteindelijk in zal verdrinken.
Maar je zal geen koude voelen, integendeel. Het water zal aangenaam zijn en je zal zwemmen en nooit meer bovenkomen om lucht te happen.
Lucht is overbodig wanneer je eigenlijk alleen maar wil zwemmen. Het warme water is hetgene dat je in extase brengt. En ook al zeg je mij dat je lichaam droog is, wil ik toch in je baden.
zondag, april 26, 2009
IK WIL NIET BEGREPEN WORDEN
Ik wil niet begrepen worden.
Ik wil niet begrepen worden
Ik wil niet begrepen worde
Ik wil niet begrepen word
Ik wil niet begrepen wor
Ik wil niet begrepen wo
Ik wil niet begrepen w
Ik wil niet begrepen
Ik wil niet begrepe
Ik wil niet begrep
Ik wil niet begre
Ik wil niet begr
Ik wil niet beg
Ik wil niet be
Ik wil niet b
Ik wil niet
Ik wil nie
Ik wil ni
Ik wil n
Ik wil
Ik wi
Ik w
Ik
I
En de parels in mijn ogen evenmin.
Ik wil niet begrepen worden
Ik wil niet begrepen worde
Ik wil niet begrepen word
Ik wil niet begrepen wor
Ik wil niet begrepen wo
Ik wil niet begrepen w
Ik wil niet begrepen
Ik wil niet begrepe
Ik wil niet begrep
Ik wil niet begre
Ik wil niet begr
Ik wil niet beg
Ik wil niet be
Ik wil niet b
Ik wil niet
Ik wil nie
Ik wil ni
Ik wil n
Ik wil
Ik wi
Ik w
Ik
I
En de parels in mijn ogen evenmin.
Smikkel.
Dit is mijn groot verdriet.
Mijn luchtwegen die zeggen dat ze niks meer toelaten.
Mijn handen die constant rillen.
En de remedie om dit alles te verhelpen.
Droogweg sprak ik andere woorden dan die jij wilde horen.
Helpen deed het niet.
Mijn onderbewustzijn moet worden aangewakkerd.
Net als mijn longen.
Ik moet kunnen woorden leggen die ik eigenlijk niet geloof.
En dat zei ik.
Ik dacht aan je lokken en hoe ik er vroeger met speelde.
Toen het onze nog gezond was.
En toen je uiteindelijk weer naar me keek.
Wist ik meteen dat het terminaal was,
deze liefde van jou voor mij.
Mijn luchtwegen die zeggen dat ze niks meer toelaten.
Mijn handen die constant rillen.
En de remedie om dit alles te verhelpen.
Droogweg sprak ik andere woorden dan die jij wilde horen.
Helpen deed het niet.
Mijn onderbewustzijn moet worden aangewakkerd.
Net als mijn longen.
Ik moet kunnen woorden leggen die ik eigenlijk niet geloof.
En dat zei ik.
Ik dacht aan je lokken en hoe ik er vroeger met speelde.
Toen het onze nog gezond was.
En toen je uiteindelijk weer naar me keek.
Wist ik meteen dat het terminaal was,
deze liefde van jou voor mij.
vrijdag, april 24, 2009
PERIOD.
Ik zou u willen vertellen over de knoop. En hoe die mijn leven in beslag nam.
Maar ik geloof niet dat ik daarvoor genoeg woorden in mijn hoofd heb. Misschien komt dat nog, later. Als mijn vrouwe en ik elk ons plekje in dat grote bestaan gevonden hebben. Bij elkaar bedoel ik dan.
Maar goed. De knoop is er. En ik die leef er omheen. Negerend. Onwetend.
Hoewel de knoop me bijna dagelijks verstikt. En ik niet goed meer weet hoe het nu eigenlijk allemaal verder moet. Blijf ik toch inhaleren.
Maar ik geloof niet dat ik daarvoor genoeg woorden in mijn hoofd heb. Misschien komt dat nog, later. Als mijn vrouwe en ik elk ons plekje in dat grote bestaan gevonden hebben. Bij elkaar bedoel ik dan.
Maar goed. De knoop is er. En ik die leef er omheen. Negerend. Onwetend.
Hoewel de knoop me bijna dagelijks verstikt. En ik niet goed meer weet hoe het nu eigenlijk allemaal verder moet. Blijf ik toch inhaleren.
zaterdag, april 18, 2009
PLS
Als al onze mijmeringen van vroeger in gouden kaders geplaatst worden, zullen wij de muren om ons heen slopen. Met hamer en beitel, stuk voor stuk. Elk stukje zal zijn plaats vinden in een ander bestaan. En we zullen een huis bouwen, een huis vol gebroken stenen en tweedehands cement. Het dak zal onbestaande zijn en van regen zal er nooit sprake geweest zijn. De vloer bekleden we met oude kranten uit het jaar 98 en we zullen letters tot ons nemen als nooit tevoren. Een deur hebben we niet nodig en een klink al zeker niet. En spreek me niet over vensters, want wij hebben geen uitzicht nodig. We zullen enkel de lucht, wolken en een stukje van de oude Canadese eik zien.
De stilte zal overheersen en de bladeren zullen we al lang niet meer horen ritselen.
De stilte zal overheersen en de bladeren zullen we al lang niet meer horen ritselen.
vrijdag, april 10, 2009
XY
Het is warm en vloeibaar en doet pijn. Ik vroeg je de verwarming wat lager te zetten. de droogte in m'n keel liet me talloze keren hoesten. Je bleef me maar water inschenken.
Je floot de kaars uit door het spleetje tussen je tanden. Ik had dat spleetje altijd al maar niks gevonden. Hoewel het nu z'n praktische bijkomst wel heeft gevonden.
Ik geloof niet dat ik ooit al zo'n duisternis had meegemaakt. Dat speelse, dat sensuele.
De intensheid van het moment greep me naar de keel. Mijn oh zo droge keel.
En ik maar zoeken naar dat glas
Je floot de kaars uit door het spleetje tussen je tanden. Ik had dat spleetje altijd al maar niks gevonden. Hoewel het nu z'n praktische bijkomst wel heeft gevonden.
Ik geloof niet dat ik ooit al zo'n duisternis had meegemaakt. Dat speelse, dat sensuele.
De intensheid van het moment greep me naar de keel. Mijn oh zo droge keel.
En ik maar zoeken naar dat glas
donderdag, april 09, 2009
woensdag, april 08, 2009
Slaapwel.
Ik kuste het beest een laatste keer slaapwel en praatte hem wat moed in. Ik vertelde mijn harig monster dat hij straks vrolijk over de velden zou hollen en dat hij gelukkig zal zijn.
En als de ochtend vervlogen is, zullen we samen naar het einde wandelen en zal ons afscheid eindeloos zijn.
De onwetendheid in je ogen kwetst me meer dan een granaatscherf in mijn oog/mond/hart. Maar ik weet dat je gelukkig deze plaats verlaat. En de vloer van de keuken mag dan nog zo koud zijn. Ik voel het niet. Ik voel enkel je pels en je natte tong tegen m'n wang. Het ga je goed oude rakker.
Ook al ben je nog zo jong.
En als de ochtend vervlogen is, zullen we samen naar het einde wandelen en zal ons afscheid eindeloos zijn.
De onwetendheid in je ogen kwetst me meer dan een granaatscherf in mijn oog/mond/hart. Maar ik weet dat je gelukkig deze plaats verlaat. En de vloer van de keuken mag dan nog zo koud zijn. Ik voel het niet. Ik voel enkel je pels en je natte tong tegen m'n wang. Het ga je goed oude rakker.
Ook al ben je nog zo jong.
maandag, april 06, 2009
Zzz.
Zonder te hervallen in oude gewoontes
kuste ik jouw gesloten oogleden.
En als je kan ontsnappen
aan de omhelsing van mijn bovenste twee ledematen.
Open dan je ogen
en vertel me dat ik de juiste ben.
Maar als je weg loopt
dan ren ik de tegenovergestelde richting uit.
In de hoop je weer tegen te komen.
kuste ik jouw gesloten oogleden.
En als je kan ontsnappen
aan de omhelsing van mijn bovenste twee ledematen.
Open dan je ogen
en vertel me dat ik de juiste ben.
Maar als je weg loopt
dan ren ik de tegenovergestelde richting uit.
In de hoop je weer tegen te komen.
vrijdag, april 03, 2009
First day of summer.
Ritje, hier en daar.
De lach,
die kwam spontaan.
Het oogcontact niet.
En later op de avond,
doofde het licht in mijn ogen
en de dood kwam binnengeslopen.
Als een zwart kleed dat zich rondom mijn dierbaarste bezit wikkelt.
Geen oogcontact, geen lach,
geen vingertop op mijn lippen die me het zwijgen oplegt.
De lach,
die kwam spontaan.
Het oogcontact niet.
En later op de avond,
doofde het licht in mijn ogen
en de dood kwam binnengeslopen.
Als een zwart kleed dat zich rondom mijn dierbaarste bezit wikkelt.
Geen oogcontact, geen lach,
geen vingertop op mijn lippen die me het zwijgen oplegt.
zaterdag, maart 28, 2009
0 Gram /// Schaamrood
Ingrediënten: Sprankelend water, suiker, kleurstof E150d, voedingszuur E338, plantenextracten, cafeïne. VOEDINGSWAARDE PER 100 ml: energetische waarde 180 kj (42 kcal); eiwitten 0 g; koolhydraten 10,6 g (waarvan suikers 10,6 g); vetten 0 g (waarvan verzadigde vetzuren 0 g); voedingsvezels 0 g; natrium 0 g.
Mijn dood.
En die van velen.
///
Verdacht rood werden je kaken toen ik je vroeg met me mee te gaan.
Waarheen wisten we niet. De mogelijkheden waren enorm. Maar we wisten allebei evengoed dat we nergens heengingen. En toen de poorten van onze harten eindelijk opengingen,
kwam er uit het mijne alleen maar teer. En uit het jouwe kwam frisdrank.
Ik nam een beker en dronk ervan. Jij deed hetzelfde. Je lippen kleurden zwart en je ogen vertelden me genoeg. Dit had je laatste slok geweest. En ik,
ik was pas begonnen.
Mijn dood.
En die van velen.
///
Verdacht rood werden je kaken toen ik je vroeg met me mee te gaan.
Waarheen wisten we niet. De mogelijkheden waren enorm. Maar we wisten allebei evengoed dat we nergens heengingen. En toen de poorten van onze harten eindelijk opengingen,
kwam er uit het mijne alleen maar teer. En uit het jouwe kwam frisdrank.
Ik nam een beker en dronk ervan. Jij deed hetzelfde. Je lippen kleurden zwart en je ogen vertelden me genoeg. Dit had je laatste slok geweest. En ik,
ik was pas begonnen.
vrijdag, maart 27, 2009
Worstje
Ik droomde iets deze nacht. Ik droomde geluk.
In geuren, kleuren en klanken.
Iemand sprak:
"Nu is alles anders"
En ik kon het niet geloven, geloof ik.
Zo simpel
Zo simpel
De zon die door het raam op je haar viel. En dat bruin iets dat leeft, tussen ons in.
De witte lakens en een frisse zomerbries.
Zo simpel
Zo simpel
In geuren, kleuren en klanken.
Iemand sprak:
"Nu is alles anders"
En ik kon het niet geloven, geloof ik.
Zo simpel
Zo simpel
De zon die door het raam op je haar viel. En dat bruin iets dat leeft, tussen ons in.
De witte lakens en een frisse zomerbries.
Zo simpel
Zo simpel
woensdag, maart 18, 2009
Tiens tiens.
Het veranderen van gedaante heeft me altijd al iets gedaan.
Je speelt, je rolt, je krolt.
Anders dan alle dagen. Ben ik soms gescheiden van je.
Je gedachten torpederen de mijne. Met kleine explosies.
Waar uit het vuur volgt. Die warmte die ik nodig had, geschonken door onderzeese raketten.
Ik drink water. Ik spaar water, ik verspil water.//////
Drie sterren, wit als niks. En niks kan eigenlijk het witst zijn.
Maar dit heb ik je al vaak verteld.
En even iets anders.
Reeds 19 lentes, op naar 20. (Weet je, dit valt best letterlijk te nemen)
En toch zulke oude handen. De groeven vullen zich met zonden en haar.
Maar ik onderga. En als ik leef, zoals ik altijd al geleefd heb. Zullen deze handen nooit jonger worden. Noch sterven.////////////////////////////////////
Ik zou zo graag een ridder zijn. Je weet wel, zo eentje met een ijzeren harnas. Een lans hoeft niet. Ik zou enkel vallen.///////////
Je////
Weet/////////
Wel//
Wat//////
Ik///////////////
Bedoel///
Ik bedoel ruis in de kronkels. Ruis in het horen, zien en zwijgen.
Hoe eindeloos we het ook allemaal bedoelen, uiteindelijk zal enkel de elite eindeloos zijn.//////
//
/
////
//////
///
/////
//
/
/
//
////////////////////
//
Je speelt, je rolt, je krolt.
Anders dan alle dagen. Ben ik soms gescheiden van je.
Je gedachten torpederen de mijne. Met kleine explosies.
Waar uit het vuur volgt. Die warmte die ik nodig had, geschonken door onderzeese raketten.
Ik drink water. Ik spaar water, ik verspil water.//////
Drie sterren, wit als niks. En niks kan eigenlijk het witst zijn.
Maar dit heb ik je al vaak verteld.
En even iets anders.
Reeds 19 lentes, op naar 20. (Weet je, dit valt best letterlijk te nemen)
En toch zulke oude handen. De groeven vullen zich met zonden en haar.
Maar ik onderga. En als ik leef, zoals ik altijd al geleefd heb. Zullen deze handen nooit jonger worden. Noch sterven.////////////////////////////////////
Ik zou zo graag een ridder zijn. Je weet wel, zo eentje met een ijzeren harnas. Een lans hoeft niet. Ik zou enkel vallen.///////////
Je////
Weet/////////
Wel//
Wat//////
Ik///////////////
Bedoel///
Ik bedoel ruis in de kronkels. Ruis in het horen, zien en zwijgen.
Hoe eindeloos we het ook allemaal bedoelen, uiteindelijk zal enkel de elite eindeloos zijn.//////
//
/
////
//////
///
/////
//
/
/
//
////////////////////
//
woensdag, februari 25, 2009
Hoofdpijn
Opnieuw en opnieuw.
Het komt, het gaat.
Met mij gaat alles goed.
Hoe zit het nu met jou?
Ik dacht het wel.
Je lijkt me wel te snappen.
Het hoeft voor mij al lang niks meer te zijn dan
"Hallo, hoe gaat het."
Ik neem je tot me.
Je neemt me tot jou.
En ik laat het gebeuren.
Het geeft niks.
Het komt, het gaat.
Met mij gaat alles goed.
Hoe zit het nu met jou?
Ik dacht het wel.
Je lijkt me wel te snappen.
Het hoeft voor mij al lang niks meer te zijn dan
"Hallo, hoe gaat het."
Ik neem je tot me.
Je neemt me tot jou.
En ik laat het gebeuren.
Het geeft niks.
zondag, februari 08, 2009
dinsdag, februari 03, 2009
Gedachtegoed van een puber.
Ik zou het allemaal kunnen neerschrijven. Hoe ik me voelde toen je me het laatst kuste bijvoorbeeld. Of hoe ik naast je lag en keek hoe je je ogen sloot. Toen ik even vergat, wat ooit belangrijk was.
Mijn liefste, wees nu alsjeblieft niet meer kwaad op me, ik ben al lang een ander mens. En als je dan uiteindelijk gaat, neem dan m'n hand en begeleid me naar de zee. Wandel mij er zachtjes in. Tot we het zout aan onze lippen proeven. Zodat we nooit meer zullen zijn, wat ooit belangrijk was.
Mijn liefste, wees nu alsjeblieft niet meer kwaad op me, ik ben al lang een ander mens. En als je dan uiteindelijk gaat, neem dan m'n hand en begeleid me naar de zee. Wandel mij er zachtjes in. Tot we het zout aan onze lippen proeven. Zodat we nooit meer zullen zijn, wat ooit belangrijk was.
Abonneren op:
Posts (Atom)
