Tom's stockageruimte

Almenak

2011-01-26T22:53:00.002+01:00

In tijden van twijfel wordt er weinig geschreven. Men zou mij van woorden kunnen beschuldigen, die ik eigenlijk niet bedoelde.

Why Rhino?

2010-04-25T13:33:00.002+02:00

I felt it like some storm inside
a reason might be, all I lack.
But I seem to know.

Careful now, you come inside
I'm brave enough to hold on tight.
And how, you left it all aside.

At the lake you stop and hide
Crumbling rocks all cold tonight.
The sun is in my eyes.

€

2009-10-27T17:35:00.004+01:00

Jullie hebben het gedaan. Mijn enthousiasme gemold.
Ik leef, onbewust. Onervarend, asl het ware.
Mijn bloed dat stroomt, maar het is koud.

Geen glimlach,
maar fronsend de ogen sluiten.

Nee, niet weer.
Daar komt het.
Zet je schrap.

Wegzakken in het niets.
Handen in het haar.

De palm op de oogleden.
En een stap zijwaarts.

zrh

2009-10-26T22:47:00.002+01:00

Ik maak potloden van mijn vingers. Met behulp van een slijper. Een voor een veranderen ze in houten stokjes met de meest felle kleuren. En hoewel ik ook probeer om te schetsen, hoe ik er ooit uitzag, veranderen mijn tekeningen in een wirwar van draden met maar één kleur. Neerkijkend vanop een afstand, naar het papier. Zie ik geen wit meer.dsfdhdv

XXX

2009-08-27T00:12:00.001+02:00

Twee vuile lepels naast de asbak. Meer as naast de asbak dan in. Naast m'n oude 45-toerenplaatjes ligt de leerstof die ik al tot me had moeten nemen. Terwijl ik naar boven kijk en denk aan de voorbije avond, adem ik wat rook uit. Ik leg de sigaret terug en begin rondom me te kijken.
Ik zie een wegwerpfototoestel met een post-it erbij.
"Foto's Amsterdam laten ontwikkelen" staat er. Met heel veel fluo en versieringen. Het moet ongeveer een jaar geleden zijn dat ik in Amsterdam was. Ik vraag me af of dat een belangrijke rol gaat spelen bij het ontwikkelproces. Ik zal er maar niets over zeggen als ik het aan de fotograaf van dienst geef.
Wat er op de foto's staat, ben ik al lang vergeten.
Zomaar.

Mijn grote neus.

2009-08-15T01:56:00.000+02:00

DILDOFACE

$ vs €

2009-08-11T22:26:00.004+02:00

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verdorie, Ik verloor de controle over mezelf, opnieuw.

Verzin maar al vast een titel.

2009-08-04T18:23:00.002+02:00

Ik vergat hem zelf wel eens. Mijn verjaardag. Drie jaar terug zal het ongeveer geweest zijn.

Ik weet al niet meer wat er die dag gebeurde. Het kan zijn dat ik taart at.

Hond

2009-07-06T23:05:00.003+02:00

Het gaat niet goed met me. Reeds tweemaal trachtte ik de hond van de buren de doden. Nadat ze waren gaan slapen, gaf ik het beest vergif. Ik weet niet wat me zo stoort aan die hond. Het kan het geblaf zijn. Het oneindige geblaf dat me 's nachts wakker houdt. Ik steek het daar op.

Maar het dier is slim. Dat of het lijdt aan anorexia. Want het laat zijn voedsel staan. Eerder probeerde ik het al te wurgen. Maar de lelijkerd beet me in de neus. Ik dacht er al aan om een jachtgeweer te kopen. Maar daar vertrouw ik mezelf niet mee.

Gisteren nog, vertelde ik aan de buurvrouw, wat een goede waakhond haar kleine Jack Russel is. Ik vertelde het met een licht sarcastische ondertoon. Maar het wijf leek me niet te begrijpen. Ze dacht dat haar Fido al meerdere malen een inbreker weggejaagd had, door het bloed aan zijn bek. Ik moest lachen.

Mijn psychiater zegt dat ik maar eens oordoppen moest proberen. Maar dan hoor ik de vogels niet meer zingen. En alleen dan, als die vogels zingen. Stopt de hond met blaffen.

SCHREEUW

2009-07-05T22:48:00.002+02:00

Het is niet zo moeilijk te begrijpen, dat het enige spel dat hier gespeeld wordt, het spel van de liefde is. Hoewel de regels blijven veranderen, geven de daden en het denken de ultieme doorslag.

Liefde is rotzooi en wij zijn het spel.

Zonder regels
Zonder regels

STORM

2009-06-09T19:55:00.002+02:00

Geen waken zonder ogen.
Geen stilte noch mededogen.
Die pil in mijn hoofd,
heeft me al meermaals bedrogen.

Geen bereik noch isolatie.
Geen gezeur zonder frustratie.
Ik vroeg,
maar geen compensatie.

Geen platonische relatie,
noch een nieuwe revelatie.

Ik stap op en af en af.

En af.
En af.
En af.

Een regel of 8.

2009-06-07T12:58:00.002+02:00

Wijselijk besloten we die dag achterwege te laten.
Het huilen deerde me niet.

Je ogen als walnoten gericht naar de toekomst. Het kastanje bruine haar dat ik ooit het mijne mocht noemen, waait nu de andere kant uit.

Ik geloof dat het een beetje herfst is, dat in mij woont.
En met die gedachte ga ik altijd slapen.

Als nieuwsgierigheid vervaagt en de sleur des levens zijn intrede doet,
wie zal er dan nog verkenner willen zijn?

O

2009-05-18T23:10:00.003+02:00

Vermoedelijk dacht je niet dat ik de ware was. Je glinsterde, maar niet voor mij.
Verdorven lach, gedeelde smart. Zo stond het er.
Wanneer je de deuren opende en de zwoele zomerbries in onze armen vloog, stapte hij binnen.
Onuitgenodigd.
Verloren en ronddwalend als een verwonde eenhoorn.
En toch alles wat je ooit had gewild.
En ik, het zwarte schaap, bleef maar mekkeren.
Rijp voor de slachtbank. Mijn vlees is taai en onaangenaam. Het kleeft tussen de tanden.
En die bijten,
bijten,
bijten,
me een hap uit het gezicht.

O

2009-05-06T00:32:00.002+02:00

Ik ben de tijger zonder strepen.
De liefde, zonder gevoel.
Ik ben de slaap zonder droom.
Het hoofd zonder gedachte.

Het bed voor twee,
met een plaatsje vrij.

Ik ben het drinken zonder doel.
De roos zonder doorn.
Ik ben de massa zonder volume.
De dove zonder zicht.

Ik ben de vergissing,
die je niet had moeten maken.

L'EAU

2009-04-29T21:22:00.003+02:00

Mijn ogen jeuken en aan mijn wimpers hangen lange draden van slaap. Lange draden die mijn ogen als luiken laten sluiten. De duisternis die zich toont veranderd in luttele seconden tot een kleurrijk tafereel. En ik vergeet waar het over ging.

Ogen zijn zoals letters, ze kunnen je zoveel vertellen maar je moet ze wel kunnen lezen. Ze kunnen lange ridderlijke verhalen vertellen over jonkvrouwen en draken. Ze kunnen je meenemen op een reis naar het Oosten. Of ze kunnen je naar huis leiden. Waar je er uiteindelijk in zal verdrinken.
Maar je zal geen koude voelen, integendeel. Het water zal aangenaam zijn en je zal zwemmen en nooit meer bovenkomen om lucht te happen.

Lucht is overbodig wanneer je eigenlijk alleen maar wil zwemmen. Het warme water is hetgene dat je in extase brengt. En ook al zeg je mij dat je lichaam droog is, wil ik toch in je baden.

IK WIL NIET BEGREPEN WORDEN

2009-04-26T22:55:00.002+02:00

Ik wil niet begrepen worden.
Ik wil niet begrepen worden
Ik wil niet begrepen worde
Ik wil niet begrepen word
Ik wil niet begrepen wor
Ik wil niet begrepen wo
Ik wil niet begrepen w
Ik wil niet begrepen
Ik wil niet begrepe
Ik wil niet begrep
Ik wil niet begre
Ik wil niet begr
Ik wil niet beg
Ik wil niet be
Ik wil niet b
Ik wil niet
Ik wil nie
Ik wil ni
Ik wil n
Ik wil
Ik wi
Ik w
Ik
I

En de parels in mijn ogen evenmin.

Smikkel.

2009-04-26T17:07:00.003+02:00

Dit is mijn groot verdriet.
Mijn luchtwegen die zeggen dat ze niks meer toelaten.
Mijn handen die constant rillen.
En de remedie om dit alles te verhelpen.
Droogweg sprak ik andere woorden dan die jij wilde horen.
Helpen deed het niet.
Mijn onderbewustzijn moet worden aangewakkerd.
Net als mijn longen.
Ik moet kunnen woorden leggen die ik eigenlijk niet geloof.
En dat zei ik.
Ik dacht aan je lokken en hoe ik er vroeger met speelde.
Toen het onze nog gezond was.
En toen je uiteindelijk weer naar me keek.
Wist ik meteen dat het terminaal was,
deze liefde van jou voor mij.

PERIOD.

2009-04-24T21:37:00.002+02:00

Ik zou u willen vertellen over de knoop. En hoe die mijn leven in beslag nam.
Maar ik geloof niet dat ik daarvoor genoeg woorden in mijn hoofd heb. Misschien komt dat nog, later. Als mijn vrouwe en ik elk ons plekje in dat grote bestaan gevonden hebben. Bij elkaar bedoel ik dan.

Maar goed. De knoop is er. En ik die leef er omheen. Negerend. Onwetend.
Hoewel de knoop me bijna dagelijks verstikt. En ik niet goed meer weet hoe het nu eigenlijk allemaal verder moet. Blijf ik toch inhaleren.

PLS

2009-04-18T00:19:00.002+02:00

Als al onze mijmeringen van vroeger in gouden kaders geplaatst worden, zullen wij de muren om ons heen slopen. Met hamer en beitel, stuk voor stuk. Elk stukje zal zijn plaats vinden in een ander bestaan. En we zullen een huis bouwen, een huis vol gebroken stenen en tweedehands cement. Het dak zal onbestaande zijn en van regen zal er nooit sprake geweest zijn. De vloer bekleden we met oude kranten uit het jaar 98 en we zullen letters tot ons nemen als nooit tevoren. Een deur hebben we niet nodig en een klink al zeker niet. En spreek me niet over vensters, want wij hebben geen uitzicht nodig. We zullen enkel de lucht, wolken en een stukje van de oude Canadese eik zien.

De stilte zal overheersen en de bladeren zullen we al lang niet meer horen ritselen.

XY

2009-04-10T00:13:00.003+02:00

Het is warm en vloeibaar en doet pijn. Ik vroeg je de verwarming wat lager te zetten. de droogte in m'n keel liet me talloze keren hoesten. Je bleef me maar water inschenken.
Je floot de kaars uit door het spleetje tussen je tanden. Ik had dat spleetje altijd al maar niks gevonden. Hoewel het nu z'n praktische bijkomst wel heeft gevonden.
Ik geloof niet dat ik ooit al zo'n duisternis had meegemaakt. Dat speelse, dat sensuele.
De intensheid van het moment greep me naar de keel. Mijn oh zo droge keel.

En ik maar zoeken naar dat glas

Slaapwel2///

2009-04-09T01:19:00.005+02:00

Mijn vriend is komen te gaan.

Ik zal je missen.

Slaapwel.

2009-04-08T00:38:00.004+02:00

Ik kuste het beest een laatste keer slaapwel en praatte hem wat moed in. Ik vertelde mijn harig monster dat hij straks vrolijk over de velden zou hollen en dat hij gelukkig zal zijn.
En als de ochtend vervlogen is, zullen we samen naar het einde wandelen en zal ons afscheid eindeloos zijn.
De onwetendheid in je ogen kwetst me meer dan een granaatscherf in mijn oog/mond/hart. Maar ik weet dat je gelukkig deze plaats verlaat. En de vloer van de keuken mag dan nog zo koud zijn. Ik voel het niet. Ik voel enkel je pels en je natte tong tegen m'n wang. Het ga je goed oude rakker.

Ook al ben je nog zo jong.

Zzz.

2009-04-06T02:15:00.002+02:00

Zonder te hervallen in oude gewoontes
kuste ik jouw gesloten oogleden.
En als je kan ontsnappen
aan de omhelsing van mijn bovenste twee ledematen.
Open dan je ogen
en vertel me dat ik de juiste ben.
Maar als je weg loopt
dan ren ik de tegenovergestelde richting uit.
In de hoop je weer tegen te komen.

First day of summer.

2009-04-03T00:35:00.003+02:00

Ritje, hier en daar.
De lach,
die kwam spontaan.
Het oogcontact niet.
En later op de avond,
doofde het licht in mijn ogen
en de dood kwam binnengeslopen.
Als een zwart kleed dat zich rondom mijn dierbaarste bezit wikkelt.

Geen oogcontact, geen lach,
geen vingertop op mijn lippen die me het zwijgen oplegt.

0 Gram /// Schaamrood

2009-03-28T01:23:00.006+01:00

Ingrediënten: Sprankelend water, suiker, kleurstof E150d, voedingszuur E338, plantenextracten, cafeïne. VOEDINGSWAARDE PER 100 ml: energetische waarde 180 kj (42 kcal); eiwitten 0 g; koolhydraten 10,6 g (waarvan suikers 10,6 g); vetten 0 g (waarvan verzadigde vetzuren 0 g); voedingsvezels 0 g; natrium 0 g.

Mijn dood.
En die van velen.

///

Verdacht rood werden je kaken toen ik je vroeg met me mee te gaan.
Waarheen wisten we niet. De mogelijkheden waren enorm. Maar we wisten allebei evengoed dat we nergens heengingen. En toen de poorten van onze harten eindelijk opengingen,
kwam er uit het mijne alleen maar teer. En uit het jouwe kwam frisdrank.

Ik nam een beker en dronk ervan. Jij deed hetzelfde. Je lippen kleurden zwart en je ogen vertelden me genoeg. Dit had je laatste slok geweest. En ik,

ik was pas begonnen.

Worstje

2009-03-27T12:55:00.002+01:00

Ik droomde iets deze nacht. Ik droomde geluk.
In geuren, kleuren en klanken.
Iemand sprak:
"Nu is alles anders"
En ik kon het niet geloven, geloof ik.
Zo simpel
Zo simpel

De zon die door het raam op je haar viel. En dat bruin iets dat leeft, tussen ons in.
De witte lakens en een frisse zomerbries.
Zo simpel
Zo simpel

Tiens tiens.

2009-03-18T20:24:00.007+01:00

Het veranderen van gedaante heeft me altijd al iets gedaan.
Je speelt, je rolt, je krolt.
Anders dan alle dagen. Ben ik soms gescheiden van je.
Je gedachten torpederen de mijne. Met kleine explosies.
Waar uit het vuur volgt. Die warmte die ik nodig had, geschonken door onderzeese raketten.
Ik drink water. Ik spaar water, ik verspil water.//////
Drie sterren, wit als niks. En niks kan eigenlijk het witst zijn.
Maar dit heb ik je al vaak verteld.
En even iets anders.
Reeds 19 lentes, op naar 20. (Weet je, dit valt best letterlijk te nemen)
En toch zulke oude handen. De groeven vullen zich met zonden en haar.
Maar ik onderga. En als ik leef, zoals ik altijd al geleefd heb. Zullen deze handen nooit jonger worden. Noch sterven.////////////////////////////////////
Ik zou zo graag een ridder zijn. Je weet wel, zo eentje met een ijzeren harnas. Een lans hoeft niet. Ik zou enkel vallen.///////////
Je////
Weet/////////
Wel//
Wat//////
Ik///////////////
Bedoel///
Ik bedoel ruis in de kronkels. Ruis in het horen, zien en zwijgen.
Hoe eindeloos we het ook allemaal bedoelen, uiteindelijk zal enkel de elite eindeloos zijn.//////
//
/
////
//////
///
/////
//
/
/
//
////////////////////
//

Hoofdpijn

2009-02-25T23:05:00.003+01:00

Opnieuw en opnieuw.
Het komt, het gaat.
Met mij gaat alles goed.
Hoe zit het nu met jou?

Ik dacht het wel.
Je lijkt me wel te snappen.
Het hoeft voor mij al lang niks meer te zijn dan
"Hallo, hoe gaat het."

Ik neem je tot me.
Je neemt me tot jou.
En ik laat het gebeuren.
Het geeft niks.

Karlsquell.

2009-02-08T00:37:00.000+01:00

Flesje na flesje.
Zie ik hoe de leegte zich vult.

Ik heb een drankprobleem.

Gedachtegoed van een puber.

2009-02-03T23:29:00.000+01:00

Ik zou het allemaal kunnen neerschrijven. Hoe ik me voelde toen je me het laatst kuste bijvoorbeeld. Of hoe ik naast je lag en keek hoe je je ogen sloot. Toen ik even vergat, wat ooit belangrijk was.
Mijn liefste, wees nu alsjeblieft niet meer kwaad op me, ik ben al lang een ander mens. En als je dan uiteindelijk gaat, neem dan m'n hand en begeleid me naar de zee. Wandel mij er zachtjes in. Tot we het zout aan onze lippen proeven. Zodat we nooit meer zullen zijn, wat ooit belangrijk was.

Little Boy

2009-01-26T22:24:00.000+01:00

Het voedsel is rot.
Het drinken verdampt.
Stampt,
in mijn maag.
Als kleine jongen
in een ver Aziatisch land.
Lang, lang geleden
heeft hij gestreden
als geen ander.
Dorre plekken
op voeten en tanden.
Handen
zonder vingers.
Als kinderen
zonder ouders.
De wereld blijft maar groeien.
Kouder
en
kouder
en
kouder.

Uw loyale dienaar.

2009-01-24T19:37:00.000+01:00

Ik heb geen liefste meer.
Mijn besef is weggevlogen.
Ik heb geen liefde meer.
Alles is opgebruikt.
Ik heb geen hoop meer.
Het doemdenken grijpt me bij de keel.
Ik heb geen verdriet meer.
Mijn ogen zijn dode kelders.
Ik heb geen gevoel meer.
Het mes door mijn hart bewijst dat.

Ik koester enkel nog momenten.
Het park, de sneeuw en de straatverlichting.
Ik koester enkel nog gedachten.
Eindelijk alleen te zijn.
Ik koester enkel nog de tijd.
Ook al draaien de wijzers al lang niet meer.
Ik koester enkel nog mijn schild.
Of hoe ik nooit ben wie ik denk te zijn.

De rook vult zich in mijn longen,
en gaat nooit meer weg.

And all the tears in your eyes started dancing when they saw me.

2009-01-24T19:33:00.000+01:00

Het gapend gat dat verstopt zit in het achterste van mijn hersenpan
wordt groter en groter.
Het heeft alreeds het plichtsbesef en de wilskracht verzwolgen.
Binnen de kortste keren zal ik uit niets anders meer bestaan dan loze gedachten, oppervlakkigheid en een klein sprankeltje hoop.
Het is die hoop die er voor zorgt dat ik er nog steeds bij ben.
Bij alles wat gebeurd stel ik vragen. Vragen zonder antwoord.
Het zijn van die vragen die een mens doen doordraaien.
Ik heb het je al gezegd. En ik zeg het opnieuw. Telkens weer. Het geeft niks.

Scrabble

2008-11-24T21:37:00.000+01:00

Je flesje water staat hier nog,
Onaangeroerd.
Ik durf het niet verzetten.
Ik durf het niet aanraken.
In de hoop dat je terug zal komen.
Om het laatste restje uit te drinken.
Dan zal ik zeggen,
"Ik was je bijna kwijt, schat."
En we zouden weer praten, lachen en spelen.
Scrabble ofzo.
Ik zou je laten winnen,
Zodat jij me weer zou kunnen plagen.
Omdat ik niet tegen mijn verlies kan.
Maar zo zal ik gelukkig zijn.
En ik hoop jij ook.

Hoofd.

2008-10-19T23:36:00.000+02:00

Beroof me van de gedachte dat alles ooit beter zal gaan met deze wereld.
Ze moet verdwijnen. Als alles grijs wordt en het huilen van een kind je onverschillig laat. Weet dan, dat alles wat je doet, geen zin meer heeft.
Al blijf je jezelf wijsmaken dat je je ooit zal herpakken. Ook al weet je dat van uitstel afstel komt. Dan zal het grijs omslaan in een gitzwarte waas van paniek.
Paniek in je hoofd. Het kleine zieke hoofdje van je.
Je miniscule notenschelp zal langaamaan beginnen verteren. Tot het zwarte sap dat uit je neus, ogen en mond stroomt. Een smaak die je zal bijblijven voor de rest van je armtierige leventje. De tranen van zwart zullen gebrandmerkt staan op het rode gelaat van de houder. God, als je er bent, laat het dan ophouden. Laat me weer voelen zoals vroeger. Toen we nog allemaal onschuldig in de bossen speelden.

YO

2008-09-01T21:15:00.001+02:00

You got 'em like birds in your palm. Eating the seeds of deceit.

And kissing
And dancing
Aren't fun anymore.

But I swear to God,
I just wanted a little more.

Mop van de dag.

2008-08-22T23:41:00.000+02:00

Onze ogen zijn als droge appels. Rotte plekken onder het vel, onwaarneembaar.
Ze vormen zich op het netvlies als kleine zwarte regendruppels.
In onze ogen regent het altijd. Je zei me ooit eens dat wanneer we de ogen sluiten, en dat zullen we ooit allemaal doen, iedereen hetzelfde zwart ziet.

Alsjeblieft houd je ogen open.
Houd mijn ogen open.

Eentje uit de oude doos.

2008-08-02T19:01:00.000+02:00

5/12/07

Ik zou een pasgeborene kunnen ombrengen met deze koude, koude handen.
Geen ziel,
Geen lach
Het lijk dat ik geworden ben.
Begraven
Onder de treurwilgen van gisteren.
Steun nooit verkregen.
Het enige wat ik nodig had.
Deze hel zal uiteindelijk zijn tol eisen.
En de zwarte massa die ooit mijn ik vormde
Zal overheersen.

DOLLER$

2008-07-31T00:49:00.001+02:00

Dreadful memories of long lost pictures I can not recall any further. But the dope gives us hope. And the watts crawl upon my spine. Shivers they give me. And music is the only thing we can trust in. Honesty is what I feel when the vibes touch my eardrums. They pound, pound pound. Never the less, it might be all what we got left. This is the shit that really matters.
And, oh, great Father, give us mercy. For we are the reckless dancers of the night.

Soda

2008-07-28T00:04:00.000+02:00

Het is triestig te weten, je wordt wakker, alleen. Alles lijkt als een waas. Hoe hard je je ogen ook probeert te openen, de structuur vormt zicht niet. De chaos in je hoofd versterkt. Elke second smeekt ze om versterking.

En die krijgt ze.
Oh, die krijgt ze.

Het is triestig te weten, je loopt op straat, het regent. Je hebt het zo koud, maar het geeft niet, het hoort zo. Het is je straf.
De blinkende grijze kinderkopjes lachen je toe. Teruglachen valt uit de boot. De oranje schim als sinaasappelhuid, uitgespreidt over de weg. Het is de haat die het hem doet.

Je kijkt voor je.
Oh, je kijkt voor je.

Het is triestig te weten, dat je denkt, nooit iets anders gekend te hebben.

Het is een leugen. Alles is een leugen.

Vergeef me.

Polonnaise met z'n tweetjes.

2008-07-26T00:12:00.000+02:00

Vergeet mij, als ik daar lig, languit in het gras geworpen als voedsel voor de zon.
Ik wil alleen zijn, zoals iedereen. De luiken sluiten en in de blauwe lucht verdwalen. Het gaat niet. Het is te donker. 't Is te zwart.
Jonge wolven huilend naar de maan, opgroeiend als kleine bastaardkinderen met een rood broekje. Alles mag.

De warme gloed rond mijn lippen verdooft het een en het ander. Het is wel goed zo zeggen ze dan. Maar ik voel niets. Ik voel niets meer.
Er is geen toekomst meer. Zing je laatste lied en laat me slapen.

In het gras, als voedsel voor de zon.

DONDER

2008-06-30T17:04:00.000+02:00

En uit het kwaad van anderen haal ik mijn goedheid.
En als je even niet kijkt,
eet ik je op,
met huid en haar.

Tedere wensen als roestige olielampen.
Vergeet je wens niet.
En drink je sapje op.

Feedback in m'n geest. Geest blijft dwalen,
geest blijft malen,
Een mens zonder verhalen.
Zonder pijn.
Zonder pijn.

hoi

2008-05-17T13:08:00.000+02:00

Are you one of THEM who love to HATE my baby's blue EYES so wide and BEAUTIFUL is not what you ARE you the one to believe the LIES so melancholic and VILE worms crawling out of your ears and MOUTH tongue EYE like to see you NOW is not the TIME.

As it never is.

FIK

2008-05-12T00:52:00.000+02:00

KILLE KILLE OKERGELE NOTEN
GEEF MIJ UW VEL VAN PLEZIER
KIEKENS, KIPPEN, GEVOGELTE
RIJP VOOR DE SLACHT EN GEPLUIMD VOOR HET VEL

BEWEEG MIJ
ZET DIE HAARTJES RECHT
OH BEWEEG ME
LAAT ME DANSEN ALS EEN WIEGEND ROZENBLAD OP EEN KOEL LENTEBRIESJE
LAAT ME HUILEN ALS HET KLEINSTE KIND
LAAT ME STILTE ERVAREN ALS ER GEEN IS

MAAK ME RIJK MET EMOTIE
MAAK ME RIJK MET EMOTIE
MAAK ME RIJK MET EMOTIE

PASSIE.

We Dance, like, fuck.

2008-05-08T21:56:00.000+02:00

Je praat.
Vreemd.
Als een vreemde.
Ach wat.

Bedaar nu maar zeg je.
Bedaar.

Ik was wat ik niet hoorde te zijn en wat ik ooit nog moest worden. Zonder meer na te denken, relativeren, doodgaan. Het kleine stukje zwart.
Het drijft op mijn bloed. Het komt boven en blijft boven.

Ik voel me niet.
Goed, zeg je.
Maar je gaat door.
Als geen ander.

Zo hoort het.
En ik weet niet wat ik wil.
Wat ik kan.
Wat ik wil kunnen.
Wat ik moet kunnen.

Ik weet niks. Nihil, nada, noppes, ...

Beletseltekens beletten verdere opsommingen.
Of verdere afdaling.
Aftakeling als geen ander. We blijven speren werpen naar het hart van anderen zonder erbij stil te staan, en in te zien dat we verkeerd bezig zijn. Verkeer dop onze eigen goede manier. De stukjes komen samen maar klikken niet. het enige wat wij nog horen te doen is puzzelen. Van 3 tot 12 jaar. 20 tot 100 stukjes. Allesomvattend in een cijfer. Eens ouder krijg je meer stukjes. Tot de stukjes ontelbaar worden. En alles een grote chaos wordt.

2008-04-30T00:06:00.000+02:00

Het kriebelt een beetje,
zoals het zou moeten.
Warme, warme gloed.

Oh, wat een reuzefijn gevoel.

Je kan het, het moet.

Het voelt als zingen,
met de mond gesloten.

De ogen geopend en de geur via de neus.
Hup, naarbinnen.
Zeemzoet, als een lentewolk.

Een vogel danst, fluit, zingt, fladdert.

Een betere drug bestaat er niet.

Wohoow.

2008-04-28T00:13:00.000+02:00

Glimmende straatstenen en een klein beetje damp. Het onkruid herademt en laat een nieuwe groene generatie na. Kwaad
Kwaad.?

KWAAD.

Verdelgen die handel. En het liefst met het meest gigtige product die er is. Oh chemicalïen. Als haat.
Haat.

HAAT.

Spiegels als zilver. En zonnestralen als goud. Wie kijkt er eerst, wie geniet er het meest. WIe legt er het eerst het loodje, en wie is het beest. Verdolven onder het grote verdriet. wIJ zullen zwijgen. Hij niet.

Kom kom.

2008-04-24T15:39:00.000+02:00

Niet te veel denken en godverdomme, laat me met rust. Het moeten toch niet altijd de gedachten zijn die de controle overnemen van het besef. God, besef, wat is het waard en wat zou het waard moeten zijn. Ik hoop dat je je verbrand aan het vuur. Mijn vuur. Mijn vuur dat ik spuw. Recht in je ogen. Een kwal is wat je bent en wat je zal blijven. Mocht je het niet weten, we zijn allemaal smeerlappen. En we zijn er trots op.

Mijn vriend, de mens.

En hoe hard ik ook probeer rustig te blijven. Het gaat niet, het gaat niet, het gaat niet. Laat me met rust, voor de zoveelste keer. En dan voor altijd. Een wens als een ander. Maar een oprechte.

Eentje in het Engels.

2008-04-17T00:14:00.001+02:00

Talk is pointless
when all you ever do is lie.
It makes you hungry
it makes you cry.
You make them run
you can't deny.
Bullets come
and bullets go.
Tears keep flowing
more and more.
Don't forget to take a rest
and put the dagger through my chest.

Puntjes, en een klein feestje erna.

2008-04-15T20:12:00.000+02:00

Trek het je niet aan.
Hoe hard ook.
Trek terug.
Trek je terug.
Weg, geïsoleerd.

De kou binnen.
De warmte buiten.

Spreken doet kwaad.
Luisteren niet.

Met moeite en onbegrip.
Zo moet het niet.
Als gras zo groen is.
En lucht zo blauw.

Dan moet het bloed wel rood zijn.

Hallo.

2008-04-13T15:30:00.001+02:00

Hypocriete teef.

1000.

2008-04-11T00:37:00.001+02:00

Moe verteerd, het gelach, het gehoon.
Duizenden kunnen beter.
Duizenden willen beter.
Duizenden dansen als vlammen in de kilste winternacht.
Gevoed door zuurstof.

Als geen ander.
Weten wij
Wat het best is.

Viriel,
scherp staan.
Met scherp schieten.
En missen.
Zoals altijd.

Gemis.

Pijnboom.

2008-04-06T14:00:00.000+02:00

Verdriet, lachen, pijn
Boom omgekapt met vlijmscherpe bijlen.
Van woorden woorden woorden.

Woorden nooit gesproken.
Woorden die moorden.

Trillend en rillend.
We zijn allemaal in shock.
Maar we weten het nog niet.

Dogs like cheese.

2008-04-01T16:35:00.000+02:00

I want to let you
drown your sorrow.
I am shallow
you are hollow.
Fighting the words
coming from your mouth.
I Fail.

But I Know
how
it ends.

This is how much you mean to me: 0

2008-03-31T20:50:00.000+02:00

Hier ben ik dan.
Lege ogen.
Leeg hoofd.
Gedachtenloos vooruitstarend.

We hoeven niet allemaal te leven om te weten wat het is.
Donkere gedachten.
Vooruitstrevende gedachten.
Daar hopen we allemaal op.
Zonder meer.
Zonder minder.

En als dat niet gaat,
Zonder alles.

Diabolisch.

2008-03-30T14:04:00.000+02:00

Groen.
Is hoe de wereld lacht.
Rood.
Is hoe ik bloed.

Ai, ai ai.
Het hoofd tolt.
Korte zinnen.
Een zondag om te vergeten.
Zoals elke andere.

Ah.

2008-03-28T16:52:00.001+01:00

Verwond, op het eerste moment.
De blik.
Verstomd.
Een glimmend hart.
G-L-I-M
Als je wil,
het jouwe.
Ook?

Vertederd, op het tweede moment.
Innig.
En niets zal buiten onze draaikolk bestaan.
Als een cel.
Geïsoleerd.
Venijnig.
Of meesterlijk?

Paard.

2008-03-27T21:52:00.002+01:00

Je klikte
Je klakte
Je tong
Je smakte
Mijn mond
Je hield
Van
Mij

Je rook
Mijn geur
Ik sloot
De deur
Zweten
Zuchten
Achteraf
De kamer verluchten
Liefde
Liefde
Liefde

Verover me opnieuw.

L'amour toujours.

2008-03-27T21:52:00.001+01:00

Het dopje schroefde je los.
Aan je lippen,
Aan je lippen,
Wil ik hangen.

Het scherm glinsterde in je ogen.
In je ogen,
In je ogen,
Kan ik verdrinken.

Verloren verdriet
In een plastic beker.
Het licht, de drank.
Mijn ogen, mijn mond.
Geen dank.

Excentrique.

2008-03-27T21:51:00.000+01:00

Regen. Doodverveeld zaten we weer eens thuis, in de zetel, sofa, stoel, grond. De Kokosmat prikte. Omdat ik de jongste was natuurlijk. De TV, de vader van alle Vlaamse gezinnen, centraal, in de hoek. Licht te geven, mooi gekleurd licht. Waarin wij als glimmende vuurvliegjes Utopia in zien. Een glimp. Meer niet.

Stilte.

Altijd maar stilte en geluid.

Zon. Doodverveeld zaten we weer eens thuis, in de zetel, sofa, stoel, grond. De Kokosmat prikte. Omdat ik de jongste was natuurlijk. De TV, de vader van alle Vlaamse gezinnen, centraal, in de hoek. Licht te geven, mooi gekleurd licht. Waarin wij als glimmende vuurvliegjes Utopia in zien. Een glimp. Meer niet.

Stilte.

Altijd maar stilte en geluid.

Sneeuw. Doodverveeld zaten we weer eens thuis, in de zetel, sofa, stoel, grond. De Kokosmat prikte. Omdat ik de jongste was natuurlijk. De TV, de vader van alle Vlaamse gezinnen, centraal, in de hoek. Licht te geven, mooi gekleurd licht. Waarin wij als glimmende vuurvliegjes Utopia in zien. Een glimp. Meer niet.

Stilte.

Altijd maar stilte en geluid.

Altijd maar stilte en geluid.

Beste,

2008-03-27T21:47:00.000+01:00

Misschien moesten we allemaal eens wat schrijven over Claus.
Een regel.
Of twee.

Wat houdt ons tegen?
Niets houdt ons tegen.
Hét Niets.

Da's niet niks.